Bye Bye Spiegeltje aan de wand, bye bye beperkt zelfbeeld


De grote spiegel zeul ik al jaren mee. Ik heb nog foto’s als zwangere vrouw, die haar dikke buik in de spiegel bewondert. Mijn zoon is inmiddels veertien en de spiegel had ik daarvoor al. Na mijn scheiding nam ik de spiegel mee, want hij was best prijzig. Ik raakte gehecht aan wat ik zag. De diepe pijn die ik doorstond had 1 voordeel; ik verloor niet alleen de zwangerschapskilo’s maar werd zelfs dunner als dat ik ooit geweest was. Zelfs in mijn puberteit was ik nooit zo slank. Dus werd de spiegel werd mijn beste vriend…

Spiegel te koop

Ik zie mijn valse zelfbeeld. Mijn identificatie met het lichaam. De ene dag ben ik mooi en slank, de andere niet. Een periode kettlebell training bracht een strakke buik tevoorschijn. Vele kilometers rennen deed ook het een en ander. Een strak lijf hebben kost veel tijd en energie. Je moet het echt heel graag willen. Maar ik was moe van hard werken en vooral, ik werd niet gelukkig van mijn gehechtheid aan het veranderlijke lichaam. Toen ik in het diepe dal wanhopig mijn handen opstak en vroeg: ‘Help mij, want ik weet het niet.’, voelde ik een diepe rust over me heen komen. Ik voelde me gedragen. Ik voelde me ineens heel licht. Ik was misschien niet wat ik graag wou zijn, maar wat ik was, was goed. Ik wist ineens heel zeker;

Ik ben niet een lichaam, ik ben vrij

Ik wist ineens heel zeker, dat het goed was. Dat ik goed was. Dat er niks fout kon zijn aan wie ik was. Dat zonde en schuld en mislukking slechts illusies waren. Dat ik me al tijd vergist had. Ik zag, zoals sommige het noemen, het licht. Sindsdien heb ik stappen gezet. De lessen uit Een cursus in wonderen waren een leidraad in mijn leven. Elke dag een les om ‘s ochtends en ‘s avonds in te laten werken op mijn denkgeest. En ‘s middags een moment om mezelf weer te herinneren wie ik ben, door stille tijd te nemen. Tijd om naar binnen te keren. Een minuutje of twee. En later zelfs elk uur. Het raakt ingebed nu ik drieënhalf jaar zelfstudie achter de rug heb. Ik ben opgegroeid met vijf keer bidden, volgens de regels van de Islam. Toen ik daarmee stopte, omdat ik er geen verbinding mee had, ontstond een leegte. Het mediteren of bidden, wat zoveel is als stil zijn en luisteren is voor mij even belangrijk als ademen.

Ook afscheid nemen van je valse zelfbeeld? En weer worden wie je bent? Download nu deze meditatie: 

Dus neem ik afscheid van mijn valse zelfbeeld

Het lichaam is een middel. Het lichaam is geen doel. Een middel heeft een functie. Het is aan ieder om zijn of haar functie te ontdekken en het lichaam de ruimte te geven om aan die functie te voldoen. Het middel kan worden vervangen als het zijn functie niet meer vervult. Want blijft het lichaam onveranderlijk? Nee. Blijven ego-doelen onveranderlijk? Nee, het ene moment kun je dit wensen, het andere moment zijn er weer andere verlangens.
Waarom zou ik me eraan hechten aan het lichaam en aan ego-doelen? En dus laat ik mijn ego-plan los. Ik zet de spiegel te koop. En kies om wakker te worden in deze droom. Steeds opnieuw.

Geplaatst in Blog permalink

Over Samira Ahale

Samira Ahale (1977) is mindfulness- en transpersoonlijk coach en pilatesdocente. Ze helpt mensen in de Marokkaanse Huiskamer voor Mindfulness in Paterswolde in hun zoektocht naar (innerlijke) vrijheid. In haar unieke coaching traject Mini Mindfulness in 3D helpt ze mensen de oorzaak van hun innerlijke onvrede zichtbaar te maken, zodat ze in slechts drie sessies inzicht krijgen, loslaten en vergeven. Het gevolg is een sterkere ik-grens en meer ruimte voor mooie dingen in het leven. En meer vreugde, vrede, vrijheid en vertrouwen.

Geef een reactie