Wanneer het niet meer lukt

Een burn-out, een depressie, moe zijn en het niet meer weten? Uitgeput en verslagen moet je toegeven dat je het niet meer kan, het leven zoals je dat eerder leidde. Het lukt gewoon niet meer. Er is schaamte en een prangend gevoel gefaald te hebben. Herken je het? Gefeliciteerd. De ware zoektocht kan beginnen.

Depressief zijn hoort erbij

Er is niks mis met je. Je bent heel, heel gewoon. De ene mens krijgt een ernstige ziekte en jij hebt een burn-out. Of een depressie. Tegenslagen brengen ons terug naar het hier en nu. Doelen hebben of daar willen zijn, het klinkt ineens allemaal stom, wanneer je met fysieke en psychische tegenslag te maken hebt. Het enige wat je dan nog wil, is je goed voelen. Energie hebben om dingen te ondernemen. Levensvreugde ervaren. Maar dat is er dan even niet. En de grote angst is dat je altijd vast zult blijven zitten. Dat het nooit meer goed komt.

In drie sessies inzichten in steeds weerkerende belemmerende thema’s uit het verleden, opruimen, vergeven, een plek geven, nieuwe ruimte maken voor wat je wel graag wil en leren luisteren naar je innerlijke leiding? Kijk dan bij Mini Mindfulness. 

Toch is het een voorbijgaande fase, zo’n burn-out of depressie. Ook een depressieve periode kan je helpen om bij je ware zelf te komen. Je kunt het zien als een poort naar een nieuwe wereld. Een depressie dwingt je om bij jezelf te zijn. Je wordt gedwongen om te stoppen met jachten en jagen. Je wordt wakker geschud. Je leert stil te zijn. Je leert luisteren:

Zie je het gat in de weg? Loop eromheen of kies een andere weg

Ik maakte zelf ook zo’n periode door. Twee keer zelfs. Ik voelde dat ik op een kruispunt stond en dat ik een nieuwe mogelijkheid had. Na de tweede keer deed ik het anders…ik koos een andere weg.

Ik leerde om voor mezelf te zorgen. Ik leerde te luisteren naar mijn innerlijke stem. Maar de schaamte was er nog steeds. Het leek of de wereld heel hard werkte en wat deed ik? Een beetje lanterfanten en filosoferen enz. Maar ik wist dat ik het niet meer moest doen op de oude manier. Ik wist dat ik mijn eigen weg moest volgen. En mijn weg was de weg naar binnen. De weg naar zelfkennis. Naar weten wie ik ben. Want mijn grootste verlangen was thuiskomen. Thuiskomen in mezelf. Ik was moe. Ik was op zoek naar rust:

‘Niets kan jouw innerlijke vrede tenietdoen, omdat God je vergezelt, waar je ook gaat.;  Een cursus in wonderen, Werkboek, deel 1, hoofdstuk 41, paragraaf 4, zin 4.  God = Bewustzijn = Ik Ben

Eerste radio-interview is een feit. Over mijn boek De Spirituele Allochtoon, Eindelijk Vrij. Door Radio Tynaarlo Lokaal. Beluister het HIER.

Schaam je niet, aldus Abdelkader Benali

Na een lezing van de schrijver Abdelkader Benali, vroeg ik hem om tips bij het schrijven van mijn autobiografie. Hij antwoordde: ‘Schaam je niet!’.

Er was inderdaad sprake van schaamte. En ik zag dat ik geen uitzondering was. Er is veel schaamte om me heen. Schaamte omdat je weer eens single bent, of omdat je je baan kwijtraakt, omdat je geen nieuwe partner kunt vinden of nog steeds werkloos blijft. Schaamte omdat je je kinderen niet kunt geven wat anderen wel kunnen. Schaamte omdat je niet mooi of fit genoeg bent. En ik schaamde me ook om mijn verhaal te vertellen. Ik was bang dat mensen mij zwak zouden vinden. Of zielig. Ik besefte dat schaamte een beperkende invloed op me had. Het blokkeerde mijn creatieve impulsen en … het hield mij gevangen!

We kunnen onszelf nu bevrijden. We kunnen nu licht en vrij leven. We kunnen nu ons simpele zelf zijn. Want het is wel goed genoeg. Niemand is uniek en jij ook niet. Jij bent net als ik, heel, heel gewoon.

Geplaatst in Blog permalink

Over Samira Ahale

Samira Ahale (1977) is mindfulness- en transpersoonlijk coach en pilatesdocente. Ze helpt mensen in de Marokkaanse Huiskamer voor Mindfulness in Paterswolde in hun zoektocht naar (innerlijke) vrijheid. In haar unieke coaching traject Mini Mindfulness in 3D helpt ze mensen de oorzaak van hun innerlijke onvrede zichtbaar te maken, zodat ze in slechts drie sessies inzicht krijgen, loslaten en vergeven. Het gevolg is een sterkere ik-grens en meer ruimte voor mooie dingen in het leven. En meer vreugde, vrede, vrijheid en vertrouwen.

Geef een reactie