Zijn Nederlandse vrouwen vrijer dan Marokkaanse?

 

Ik zit in de Oosterpoort voor de voorstelling ‘OTTOF’. Vier Marokkaanse vrouwen van rond de 55 a 60 jaar reizen Marokko rond om op te treden. De show begint met een lange stilte en een langzame dans.  Het is zo tergend langzaam dat je het publiek ongeduldig hoort worden. Ik neem mijn gedachten waar en besluit er een mindfulness oefening van te maken. Ik plant mijn voeten op de grond en recht mijn rug. Mijn verwachtingen laat ik gaan. Laat maar gebeuren wat er gebeuren moet. En ineens wordt de stilte onderbroken door een hard geschreeuw. Ze beginnen te rennen en te praten. Alles in het Marokkaans. Onder hun lange gewaden, die ze van het lijf trekken, dragen ze van die heerlijk comfortabele zachte pyama’s die hun dikke billen en bolle buiken niet verbergen. Ze zijn heerlijk echt.

De oudste van het stel zorgt voor een heleboel hilariteit. Ze pakt haar borsten vast en loopt zelfs naar het publiek. Op haar borsten prijkt een tijger en door haar bewegingen lijkt het alsof de tijger de bek opent en sluit. De vrouwen zingen oeroude Marokkaanse liederen die door merg en been gaan. De klanken doen me denken aan mijn moeder. Ze zong zo vaak tijdens het kneden van het deeg, het schrobben van de was. Ik herinner me de vakanties in Marokko als we bij haar vader waren op het platteland. Mijn tantes zongen altijd als ze water gingen halen met de muilezels, takken gingen zoeken, op het land werkten. Ik merk dat ik huil.

Tot mijn verbazing zie ik mijn twee Marokkaanse vriendinnen ook huilen. Ze zijn immers opgegroeid in de Nederlandse o.a. christelijk gereformeerde traditie. We huilen en knuffelen en lachen. En ook al ben ik geen kind aan huis bij mijn ouders en heb ik nog weinig met de Marokkaanse cultuur in mijn dagelijkse leven, het zit nog diep in mij.

Tijdens de lezing die vooraf de show gegeven wordt, vraagt een goed geklede, charmante Nederlandse vrouw:

‘Hoe komt het dat deze vrouwen, die in een geheel andere cultuur opgroeien, zoveel vrijer lijken als de Nederlandse vrouwen van 50, 60 jaar, terwijl wij als Nederlanders meer vrijheid hebben?

Mensen zijn verbaasd dat deze oudere Marokkaanse artiesten heel Marokko afreizen om hun voorstellingen te showen. Verbaasd dat deze vrouwen soms 120 km per dag moeten reizen om repetities bij te wonen, immers, 1 van de dames wil thuis zijn om haar muilezels te verzorgen.

Ik vind het een verademing en ben blij te zien dat vrouwen van mijn moeders leeftijd en in Marokko hun wortels en hun leven hebben, zo vrij leven. Als het publiek opstaat om ze een daverend applaus te geven, kijk ik mijn andere vriendin Mimouna aan die regelmatig workshops geeft in Marokkaanse percussie en zang. Ik tik haar op de schouder: ‘Slaat – oe – slaam?’ Ze knikt. Samen zingen we het Marokkaanse ere-lied. Het publiek draait zich naar ons toe om te kijken wat er gebeurt. We zingen dapper verder. De Marokkaanse diva’s kijken ons heel even verbaasd aan, maar dan zingen ze uit volle borst en uit het diepst van hun ziel. We zingen samen. Het is prachtig. Wat een mooi cadeau.

Als ze na de show met hun koffers op wielen ons voorbij snellen, rent 1 van mijn vriendinnen naar ze toe en sleept me mee. ‘Farrahtienie ya Semira’, zegt de dame die ook op de posters prijkt, terwijl ze me knuffelt. ‘Je hebt me blij gemaakt’, betekent het. Ik antwoord: nee, jij hebt me blij gemaakt. Gelukkig ben ik mijn Marokkaans nog niet verleerd. Ook de andere vrouwen komen me knuffelen. Ik ben zo happy. Zo Marokkaans. En zoooooooo vrij!

Benieuwd naar het liedje? Kijk dan dit filmpje!

Geplaatst in Blog permalink

Over Samira Ahale

Samira Ahale (1977) is mindfulness- en transpersoonlijk coach en pilatesdocente. Ze helpt mensen in de Marokkaanse Huiskamer voor Mindfulness in Paterswolde in hun zoektocht naar (innerlijke) vrijheid. In haar unieke coaching traject Mini Mindfulness in 3D helpt ze mensen de oorzaak van hun innerlijke onvrede zichtbaar te maken, zodat ze in slechts drie sessies inzicht krijgen, loslaten en vergeven. Het gevolg is een sterkere ik-grens en meer ruimte voor mooie dingen in het leven. En meer vreugde, vrede, vrijheid en vertrouwen.

Geef een reactie