Bij Pauw op tv…want wat als het WEL lukt?

Wat een heerlijke zaterdagochtend als je nergens heen hoeft en vooral, geen wekker hoeft te zetten. Ik word om negen uur wakker en draai me nog eens om. De laatste tijd zijn mijn dromen levendig en helder, mede door meditatie, visualisatie en verbeeldingskracht, oefeningen die ik mijn cursisten geef. Zo heb ik afgelopen week bij Jeroen Pauw gezeten om te vertellen dat er ook nog andere Marokkanen zijn. Ik ben de voor- en anti- hoofddoeken gesprekken zat. Al die onzinnige discussies. Het secularisme, de verzuiling, de woorden van Allah waar niet aan getornd mag worden, of juist wel…ik wil laten zien dat er ook nog andere Marokkanen zijn, en nee, niet in een programma voor allochtonen. Gewoon bij Pauw!

Een gratis ontbijt

Vrijdagochtend ben ik al vroeg in het Brinkhotel in Zuidlaren. De gemeente Tynaarlo organiseert in het kader van de Dag van de Ondernemer, i.s.m. de dames van Ikonderneemhet.nl een ontbijt. Netwerken…brrr…visitekaartjes uitdelen…en dan de vraag daarna: ‘En heb je er opdrachten door?’

Wat is die stip op de horizon?

Dit is de vraag die we krijgen als we hebben gegeten. Ik grijp mijn kans en vertel dat mijn stip is: Vrijheid! Ik help mezelf en anderen om vrijheid te ervaren zodat we kunnen handelen vanuit deze vrijheid. Ik vertel over Moeder Theresa, die net als ik een hoofddoekje droeg. Ze was een voorbeeld voor mij als kind en puber, opgegroeid in een gevangenis van ‘niet mezelf’ mogen zijn. Ik heb nu mijn weg naar vrijheid gevonden en ik besef dat al wat ik doe in mijn praktijk de kern ‘vrijheid’ bevat. Alle cursussen, workshops en individuele trajecten. Wat het probleem ook is: een ziekte, op relatievlak, angsten…ik help ze vrij te worden van de gevangenis waarin ze verkeren.

Waar wacht je op?

Aan tafel vertel ik over mijn boeken, waarbij de ene een praktisch boek is geschreven voor ieder die tekort gekomen is op mentaal, fysiek of emotioneel niveau en in het volwassen leven nog niet helemaal durft te leven. Het andere boek is mijn persoonlijk verhaal in roman vorm; een marokkaans meisje dat een huwelijk in vlucht om thuis maar weg te zijn. Ik kan niet wachten om erover te vertellen op tv. Maar het eerste boek ligt nog daar nog ergens..bij uitgevers.

Een tafelgenoot stelt deze geweldige vraag: ‘Waar wacht je op? Ga je verhaal vertellen, daar heb je geen boek voor nodig. Je verhaal is al zo inspirerend.

Waar wacht ik op?

Ik zie het plaatje al heel lang voor me. Boeken schrijven, mijn verhaal vertellen, gastspreker zijn. Maar eerst moet je iets in handen hebben. Maar wie zegt dat ik mij aan deze volgorde moet houden? Ik denk aan de droom van afgelopen week. Ik zat bij Jeroen in het programma, de man waar ik een beetje bang voor was of misschien stiekem…nog een beetje ben. Omdat hij heel erg goed is. Een echte vakman. Wat als ik stom reageer? Maar ik voel een enorme drive om de redactie te mailen en ik zie mijn vingers op het toetsenbord bewegen:

‘Is het geen tijd voor een nieuwe Marokkaan op tv? Ik vind van wel. En ik eindig met: ‘Ik roep al jaren dat ik bij Humberto Tan op tv wil als mijn boek uit is, maar inmiddels ben ik volwassen…’

Als ik mijn zoon vertel wat ik deed, glimt hij trots. ‘Cool mam, jij durft!’ En ‘Weg met Ali B, het is tijd voor Samira A!’ We hebben dikke lol. ‘Ja jongen, reageer ik lachend, want wat als het WEL lukt?  (Ps..wij vinden Ali B heel, heel cool…)

Geplaatst in Blog permalink

Over Samira Ahale

Samira Ahale (1977) is mindfulness- en transpersoonlijk coach en pilatesdocente. Ze helpt mensen in de Marokkaanse Huiskamer voor Mindfulness in Paterswolde in hun zoektocht naar (innerlijke) vrijheid. In haar unieke coaching traject Mini Mindfulness in 3D helpt ze mensen de oorzaak van hun innerlijke onvrede zichtbaar te maken, zodat ze in slechts drie sessies inzicht krijgen, loslaten en vergeven. Het gevolg is een sterkere ik-grens en meer ruimte voor mooie dingen in het leven. En meer vreugde, vrede, vrijheid en vertrouwen.

Geef een reactie