Positieve feedback!

20161202_134252

Wat een heerlijke dag om naar de stad te fietsen. Ik heb een afspraak met een vrouw die eigenaar is van een kleine uitgeverij en daarnaast als ondernemer actief is als organisatie psycholoog. Altijd boeiend om nieuwe mensen te leren kennen. In het kader van mijn schrijfproject spreek ik mensen die mij verder kunnen helpen. Het luisteren naar mezelf helpt om duidelijkheid te scheppen. De ander is een spiegel.

Taal allergie

In mijn werk als mindfulness trainer is het soms zoeken naar de juiste woorden. Taal is altijd een vertaling van een concept die mede door de individuele en collectieve ervaringen gevormd wordt. Spirit, geest, hogere Ik, diepe Zelf, het Zelf, de Bron, God…Het is een kunst om de juiste woorden te vinden in de coachings- en cursussen mindfulness. Maar gelukkig versta ik die kunst. Ik werk met nuchtere mensen, rationele mensen en gevoelsmensen. Ik kan alle kanten op. Dat is nu het voordeel van opgroeien met de Marokkaanse taal en cultuur, gekenmerkt door analfabetisme waardoor er veel meer verteld werd en ruimte ontstond voor verbeelding en magie. Tel hierbij het katholieke basis-, voortgezet en hoger onderwijs in het Antwerpse en daarnaast de emigratie naar Rotterdam. Een cultuur shock! Maar aanpassen..dat kan ik wel.

Wereldburger

Het was lang niet ‘plezant’, opgroeien in zo’n taal-, cultuur- en geloofskuil. Het was zelfs erg moeilijk en jaren heb ik erover gedaan om mijn plek te vinden. En eindelijk ….

‘Stel dat ik nou 80 jaar mag leven,’ sprak ik vanmorgen tegen A., ‘dan zit ik nu op de helft en kijk ik terug naar de lange en moeizame weg die ik heb afgelegd. Er was altijd te weinig van alles. Te weinig liefde. Te weinig geborgenheid, te weinig veiligheid, te weinig geld. Ik heb keuzes gemaakt om weg te gaan, met alle gevolgen van dien. Zonder back-up, geen steun. Vluchten, vechtscheiding, burn-out…en mezelf helen vanuit de put. Van te weinig ben ik afgelopen jaren naar ‘net genoeg’ gegaan. Weer een jaar mezelf gered met mijn eigen inkomsten. Een dikke duim! Ik heb geleefd en geleerd. Maar nu, is ‘net genoeg’ niet genoeg meer. Het is tijd voor meer. Veel meer. Het is tijd om mezelf volledig te ontplooien. Er is geen ruimte meer voor beperkingen of angst. Een nieuw tijdperk!

Mijn handen spreken

Ik zie dat de dame met enthousiasme naar mijn verhaal luistert. Ik merk dat ik mijn handen veel gebruik om mijn woorden bij te staan. ‘Mijn handen spreken’, mompel ik zachtjes tijdens de fietstocht naar huis. Ik word blij van deze zin. Mijn handen, die ik nodig heb om te schrijven, om te delen, om te ontvangen, om te geven. Ik geef haar twee visitekaartjes, een voor zichzelf, en 1 om weg te geven. Ze vertelt dat ze twee vriendinnen heeft in Eelde-Paterswolde. Als ik thuis ben, zie ik een berichtje op mijn telefoon. De ene vriendin heeft afgelopen seizoen een training bij me gedaan, tot haar verbazing. Ze deelt de positieve feedback met me. Wat een kadootje!


Reacties

Positieve feedback! — 2 reacties

Geef een reactie