De belangrijke dingen

Het is 5 maart 2017 en de dag loopt ten einde. Een dag die begon met het gefluit van vele vogels tijdens een kort interval hardlooprondje. ‘De winter voorbij!’, gaat er door mijn hoofd terwijl ik een sprintje trek want ik heb maar een half uurtje. Mijn kinderen slapen nog en de traditie vraagt een verjaardagsontbijt op bed, die mijn jarige zoon mag nuttigen. De wafels moeten, samen met dochter lief, nog gebakken worden, maar ik moet,… ik moet eerst naar buiten…

Bewust opvoeden

Blij ben ik, dat ik niet te lang nadenk, maar mijn gevoel volg als ik vroeg wakker word en mij een paar keer omdraai in bed. Mijn kind is een jaar ouder. En ik ben een jaar ouder in het ‘moeder’ zijn. Elke moeder gunt haar kind het allerbeste, of tenminste, de meeste moeders. Ik neem een moment van zelfreflectie en vraag mijzelf af: ‘Geef ik wat ik geven wil?

Bewust leven

Het schrijven over mijn jeugd brengt mij terug naar het verleden en dit is soms moeilijk. Toch voelt het bevrijdend erover te schrijven. Het is nu de tijd. Zoals er mensen zijn die de feestdagen moeilijk vinden, bijvoorbeeld omdat ze hun ouders of partner verloren hebben, zo heb ik dat met de verjaardagen van mijn kinderen. Er is een leegte, hoe leuk de dag ook is. Wanneer de kinderen op bed liggen, installeer ik me aan de prachtige blauwe Marokkaanse eettafel met de eerste vijftig lessen uit de Cursus in Wonderen. Ik schrijf ze over met een vulpen en ik geniet van de vloeiende lijnen die op het papier ontstaan. De lessen herinneren mij aan een vredige plek in mijn denkgeest. Ik voel een rust over me heen komen en ineens hoor ik vanuit de diepte een stem:

‘Wat is echt belangrijk, Sam?’ 

Ik voel ontroering. Voorbij de leegte voel ik dat ik niet alleen ben. Want daar is die stem! Ik ben niet alleen in die leegte. En die leegte hoeft niet eng te zijn. Ik kies ervoor de leegte te voelen, mijn gevoelens de ruimte te geven, zonder te analyseren, relativeren of bagatelliseren. Ik mag voelen wat ik voel. Terwijl ik de voorbereidingen tref om naar bed te gaan, mijmer ik na:

Ja, wat is echt belangrijk….wat is echt belangrijk…

 


Geef een reactie