Een beetje uitgerust?

FB_IMG_1471509273694Nadat de tent droog was ingepakt, na anderhalve week van het natte, wisselvallige weer en koude wind, vroeg iemand mij: ‘Ben je een beetje uitgerust deze vakantie?’ Een bijzondere vraag vond ik het. Ik was immers niet moe. Ik had juist zin in beweging. Hardlopen, fietsen, pilatessen op het gras…Maar ik vond het koud en nat.

Dus flinke laagjes kleding, vroeg de tent in, gezelschapsspelletjes, chips en wijn. En hardlopen? Veel te weinig…Ik kreeg van het weer alleen maar zin om te snoepen.

Maar als de lucht helder werd en de wind ging liggen.. wat was de wereld dan mooi! Het gekwaak van de eendenfamilie in de vijver vlakbij de tent klonk als gelach. We hebben ontzettend hard mee zitten lachen. Dikke pret.

Een leuke vakantie!

Een vakantie brengt verwachtingen. We moeten uitrusten en we moeten het leuk hebben. We moeten quality time hebben, want tja, met werk en school is het altijd al zo druk. Dus nu moeten we echt genieten. En de vakantieweken vliegen voorbij, dus ook als het regent mogen we niet mopperen. Het is verplicht genieten! Wat heerlijk en leuk is om het te zeggen, als iemand je vraagt of je een leuke vakantie hebt gehad:

‘Bah, slecht weer. Teveel gegeten. Te weinig gesport. De kinderen waren druk.
Ik ben blij dat het voorbij is en dat ik aan het werk mag.´

Het is wat het is!

20160813_155155Het hoeft niet altijd leuk te zijn. Ook niet als je op vakantie bent. Want waar je ook bent, je neemt jezelf mee. De onvrede die het weer brengt, zegt niks over het weer zelf. Wat voor verwachting heb ik, waardoor ik onvrede voel?

De vrede die ik voel bij een weldadige zonneschijn en een heerlijke wijn, is slechts een moment van zintuiglijke vrede. Tijdelijke vrede. Ook dit gaat voorbij.

Goed of slecht, leuk of niet leuk, allemaal is het vergankelijk. Dus waarom zou ik me druk maken? Het is gewoon niet belangrijk.

Loslaten

IMG-20160822-WA0000De dag begint met bezinning. Gedachten waarmee ik wakker word, komen voorbij. Ik kijk ernaar. Ik pak ze niet op. Gevoelens laat ik toe. Ik ervaar wat ik voel en waar ik het voel in mijn lichaam. Ik laat alles weer voorbij zweven. Ik ben niet de gedachten. Ik ben niet de gevoelens. Ik voel dat ik vrij ben. En ik kies om de dag, wat deze ook brengt, in vrijheid te beginnen. En ik besluit om alles wat mij onvrede brengt, opzij te leggen en me deze vrijheid te herinneren.

De ganzen beginnen te kwaken. En ik lach.

 


Geef een reactie